این حا صل سر گذشت ماست؟
آشنایان نه غریبست که دلسوز منند
چون من از خویش برفتم تا دل بیگانه بسوخت
سر گذشت عبرت آموز وغم انگیز مردمی که چون از خود برفتند وخویشتن خویش را
فراموش کردند ودست تطاول از میراث گرانبهای خود کشیدن واندوخته قرنها را ابلهانه
نثار مقدم تمدن عیار غرب کردند.
به جای تمدن وفرهنگ غنی واصیل وریشه دار خود به باز مانده پر داخته دیگران دل خوش ساختند....
بیگانگان ر نیز دل برایشان بسوخت چه رسد آشنایان را.
تر دید نکنیم مشکلات که امروزدامن گیر جامعه افغانستان شده به مراتب خطر ناک تر ونا امید کنند تر
از مشکلات بیست سال قبل است.
بلای که به اسم خود باختگی وخود فراموشی دوپدیده نهس وحقیر وکم اهمیت که ریشه در شخصیت
پرستی قهمرمان سازی اغفال عوام الناس جاهلیت کور کو رانه بحران آفرینی مذهبی وقومی جنگ های داخیلی
سبب عقب ماندن ملت ودولت ما شده است.
آنچه که از همه مهم تر است بی گانگی جوانان ما از دین وفر هنگ اسلامی عقب ماندن از سواد خواندن ونوشتن
می باشد حتی جوانان پیوند قلبی شان را با شعر وادبیات وافکار درست اسلامی بریده اند. واز نظر معنوی واحساسی
با غرب پیوند خور ده است وادامه حیات خود را در گیروی تقلید کامل از غرب وفرهنگ ماب شدن را سر می دهد
ومسلمان بودن را مساوی با عقب ماندگی و....می داند.
س افغانستان در بیست سال اینده چی می شود؟
سیاست کشور ما به کدام سو می ود؟
کشوریکه حتی نتواند مواد اولیه خود را تا مین کند وسیاست دیکته شده غرب را اجرا می کند بیش از این انتظار نمی رود
این است حاصل سر گذشت کسانیکه بیست سال قبل ویا بیشتر سنگ گاخ کرملین را بسینه می زند
ما مجبوریم انرا تحمل کینم؟